Cybersecurity voelt voor veel organisaties nog altijd als iets dat zich binnen de eigen muren afspeelt. Zolang de interne it op orde is, lijkt het risico beheersbaar. Maar uit de interviews, achtergrond- en praktijkverhalen in dit themanummer over ketensecurity blijkt dat die aanname achterhaald is. Als een leverancier wordt getroffen, heeft dat direct impact.

De praktijk laat zien hoe snel het mis kan gaan. Een ogenschijnlijk onschuldige netwerkaansluiting in een publiek toegankelijk gebouw bleek de toegangspoort tot een volledig ecosysteem, zo blijkt uit het verhaal op p 14. Een vergeten gebouwbeheersysteem, niet up-to-date en buiten het zicht van de organisatie, bood een aanvaller de mogelijkheid om binnen enkele uren volledige controle te krijgen. Via de leverancier van het gebouwbeheersysteem werd uiteindelijk de hele instelling gecompromitteerd: financiële gegevens, wachtwoorden, e-mails en personeelsinformatie lagen open en bloot.

De keten is zo sterk als de zwakste schakel. In een wereld van complexe digitale samenwerkingsverbanden is veiligheid geen individuele prestatie meer, maar een collectieve verantwoordelijkheid. De kern van de beveiliging is inzicht in wat je hebt aan data en systemen. Wat zijn de kroonjuwelen die echt beschermd moeten zijn, wie zijn de leveranciers en hoe zijn systemen met elkaar verbonden? Zonder dat inzicht is elke vorm van risicomanagement een schot in het duister.